Чӣ зан! Хари зебо, аллаҳои бузург ва пойҳои зебо! Ба таври қобили мулоҳиза ва дар ҳақиқат алоқаи ҷинсӣ! Барои лаззат бурдани алоқаи ҷинсӣ боз чӣ лозим аст? Хуб, албатта як дики андозаи мувофиқ, ҳама чизи дигар дастрас аст! Одам хеле зишт аст, агар дикки андозаи арзанда намебуд, чунин малика ба ӯ нигоҳ намекард! Чун ҳамеша, андозаи узвҳои мард муҳим аст!
Ҷавононро бояд ба камолот омода созанд, то онҳо барои дуруст ва бехатар истифода бурдани узвҳои ҷинсии худ омода бошанд. Хонум ба онҳо техникаи алоқаи ҷинсиро нишон медиҳад, ба онҳо чӣ тавр макидан ва фурӯ бурданро меомӯзонад ва бо мисоли шахсӣ чӣ гуна ба оргазм шуданро нишон медиҳад. Дарс ба чавонон хеле маъкул шуд — онхо тамоми донишхоро бо шавку хаваси самимй азхуд мекунанд. Зани калонсол аз натиҷа хеле қаноатманд аст. Шубха надорам, ки онхо худашон дарсро такрор мекунанд!
Кӣ намехоҳад, ки субҳ аз ҷониби як хонуми зебое ин қадар меҳрубон ва нарм аз хоб бедор шавад? Титҳои хонум танҳо олиҷанобанд, бе он ки онҳоро бо дикки худ пахш накунед, рафтан ғайриимкон аст! Субҳи барои ҷуфти ҳамсарон хуб оғоз ёфт, ман фикр мекунам, ки тамоми рӯз олӣ хоҳад буд! Одатан ман ба хонуми худ мегӯям, ки агар субҳ туро сихканӣ карда бошӣ, тамоми рӯз то шом интизор шудан лозим нест! Ё шояд ин баръакс бошад? Шояд баъд аз ин вай тамоми рӯз дар кор бошад, танҳо интизори идомаи бегоҳ бошад?